U GEBRUIKT EEN VEROUDERDE BROWSER

U staat op het punt de website Eureka te bezoeken, een bijzonder samenwerkingsverband van Eindhovens Dagblad, Omroep Brabant en Studio040 rond het thema uitvinden en innoveren in Brabant. U maakt gebruik van een verouderde browser die de website niet ondersteunt.

Werk uw browser bij
Om deze website te kunnen bekijken, werkt u uw browser bij naar Internet Explorer 9 of kiest u voor een alternatieve browser zoals Google Chrome of Mozilla Firefox.

Onze excuses voor het ongemak.
 
1931-1935

PHILORA VERLICHT STRATEN EN RANGEERTERREINEN

• 1931Philips besluit een elektrische fiets te ontwikkelen. Wetgeving ligt de verkoop van deze vroege e-bike echter in de weg.
• 1931Introductie van de Philora, een (lage druk) natrium gasontladinglamp met geel-oranje licht, voor verlichting van straten, havens en rangeerterreinen.
 Mijn Philips: een apparaatje voor kettingrokers?
 
 
 
^ top

WEGVERLICHTING VIA DE LAGEDRUKNATRIUMLAMPEN PHILORA IN BEEK-GELEEN, 1932

De volgende bijdrage is afkomstig van Philips Company Archives

 

RECLAME VOOR PHILORA-LAMPEN, 1936

De volgende bijdrage is afkomstig van Philips Company Archives

 

^ top
 
 
^ top
 

VROEGE E-BIKE REDDE HET NIET

De verkoop van de elektrische fiets van Philips werd in de jaren dertig gedwarsboomd door wetgeving.
 
De elektrische fiets van Philips in de Sarphatistraat in Amsterdam
 
De elektrische fiets is de afgelopen jaren een verkoopsucces, maar het idee erachter is minder nieuw dan velen wellicht denken. Philips besloot al in 1931 om een elektrische fiets te ontwikkelen.
Het hoe en waarom van dit besluit is niet helemaal duidelijk. Wellicht, zo is wel geopperd, was de gedachte dat de groei van het autoverkeer zou worden vertraagd door de economische teruggang. De fiets werd in die tijd al veel gebruikt voor woon-werkverkeer en het gemak van een elektrisch aangedreven fiets zou velen aanspreken. Ook voor ouderen en mensen met een handicap zou het een uitkomst zijn.
De fiets werd aangedreven door een elektrische motor die werd gevoed door een accu. De accu kon 's nachts met een gelijkrichter worden opgeladen. De gelijkrichter – een oplader die wisselspanning omzet in gelijkspanning – was overigens het enige onderdeel dat in de Philips-fabriek gemaakt zou worden.

Zwaargewicht
De kosten van het verbruik van de 'e-bike avant la lettre' werden gecalculeerd op 0,4 cent per kilometer, ongeveer de helft van de kosten van een lichte motorfiets. Met een 200 watt-motor zou de maximumsnelheid uitkomen op 25 kilometer per uur. Later werd dat teruggebracht tot ruim 20 kilometer. Ten opzichte van de huidige elektrische fiets was die van Philips een regelrechte zwaargewicht. De elektrische motor woog tien kilogram en de accu zelfs twintig. Het bereik was toch nog zo'n tachtig kilometer.
De elektrische fiets kwam er. Vijf fietsfabrieken, Simplex, Burgers, Juncker, Gazelle en Stokvis, kregen het recht om de fietsen te produceren. De verkoop ervan werd echter gedwarsboomd door wetgeving. Hoewel de elektrische fiets uiterlijk weinig verschilde van een gewone fiets, was hij volgens de wet een motorfiets. Dat betekende dat de berijder een rijbewijs nodig had en dat er meer belasting over betaald moest worden. Philips-managers probeerden nog om de wet gewijzigd te krijgen, maar toen dat op bezwaren stuitte bij de regering raakte het project in de vergetelheid.
Wie kijkt naar het huidige succes van de e-bike kan niet anders dan concluderen dat Philips er gewoon veel te vroeg mee gekomen is. Een exemplaar van de Philips e-bike bevindt zich nog in de collectie van het wetenschapsmuseum Nemo in Amsterdam.
 

^ top
 
 
^ top
 

MIJN PHILIPS: EEN APPARAATJE VOOR KETTINGROKERS?

Jan Manders (62) uit Deurne kwam op 25 juni 2014 met een heel vreemd apparaatje naar de Mijn Philips-dag van het ED in het Philips Museum. Niemand had hem ooit kunnen vertellen wat het was...
 
 
Gezamenlijk peuteren we het doosje open. En dat valt nog niet mee. Zelfs als het niet op slot zit. Jan Manders uit Deurne is op de Mijn Philips-dag met een wonderlijk doosje.

Dat het een sigarettenkoker betreft, wist hij al wel. "Het is geweest van mijn schoonvader en hij was een fervent roker. Ik heb het na zijn dood van een van zijn zoons gekregen", vertelt hij.

Hij heeft dus nooit meer iets aan zijn schoonvader kunnen vragen over de koker. Dus toen Manders de oproep in het ED zag over de Mijn Philips-dag dacht hij: "Kom, laat ik dat gekke ding eens opzoeken, want zo'n unieke rariteit hebben ze vast nog nooit gezien."

Relatiegeschenk
De sigarettenkoker is namelijk van Philips. Dat wil zeggen: er zit een Philipslogo op de knop aan de voorkant op de metalen huls. "Het zou natuurlijk een relatiegeschenk geweest kunnen zijn", oppert Manders.

En dat lijkt inderdaad een voor de hand liggende conclusie. Want ondanks het mechaniek waarmee de koker is uitgerust, is het beslist geen Philips-achtig product. Het slotje is namelijk verbonden met een soort keukenwekkertje. Dat wekkertje kan gezet worden. En pas als het afloopt, kan de koker worden geopend.

"Ik denk dus eigenlijk dat het bedoeld was voor kettingrokers die af en toe een uurtje niet wilden roken en dan de koker zo lang op slot deden", veronderstelt Manders.

De Deurnenaar had gehoopt op de Mijn Philips-dag iemand te treffen die meer wist over dit merkwaardige ding. Helaas: net zo wijs, maar wel na een heel gezellige Philips-morgen, vertrok Manders weer richting Deurne.

Lezers die iets denken te weten over de Philips-sigarettenkoker, kunnen dat aan hem via een e-mail laten weten: jannoman1@chello.nl.
 

^ top